4 czerwca 1989 r. odbyła się pierwsza tura wyborów do parlamentu PRL – wydarzenie, które na trwałe zapisało się w historii Polski. Były to pierwsze częściowo wolne wybory po II wojnie światowej, stanowiące przełom na drodze do odzyskania demokracji. Ich rezultat sprawił, że Polska stała się pierwszym państwem bloku wschodniego, w którym przedstawiciele opozycji demokratycznej uzyskali realny wpływ na sprawowanie władzy.
Okręg wyborczy nr 33 do Sejmu PRL obejmował Sosnowiec, Będzin i Czeladź. W okręgu tym wybierano czterech posłów w systemie większościowym, a siedziba Okręgowej Komisji Wyborczej mieściła się w Sosnowcu.
W pierwszej turze wyborów, 4 czerwca, mandat poselski zdobył jedynie Jerzy Gil, kandydat Komitetu Obywatelskiego. Wszystkie trzy mandaty senatorskie przypadły przedstawicielom Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”: Augustowi Chełkowskiemu, Leszkowi Piotrowskiemu oraz Andrzejowi Wielowiejskiemu.
Pozostałe trzy mandaty poselskie zostały obsadzone w drugiej turze wyborów, przeprowadzonej 18 czerwca 1989 r. Otrzymali je Ireneusz Sekuła i Jan Dudziak z Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej oraz Mirosław Nowakowski ze Stronnictwa Demokratycznego.
Wybory czerwcowe 1989 r. stały się symbolem końca systemu komunistycznego w Polsce i początkiem przemian demokratycznych. Zapoczątkowały proces transformacji ustrojowej, który doprowadził do odbudowy wolnego i suwerennego państwa.
Fotografie pochodzą ze zbiorów prywatnych.
