Początek górnictwa węglowego w okolicy Będzina sięga ostatnich lat istnienia I Rzeczpospolitej.
W latach 80. XVIII w. okoliczni mieszczanie rozpoczęli odkrywkowe wydobycie węgla kamiennego z wychodni znajdującej się dziś w granicach Dąbrowy Górniczej. W 1796 r., po włączeniu zachodniej Małopolski do Prus, na eksploatowanym obszarze otworzono pierwszą kopalnię. Nadano jej nazwę „Reden” – na cześć Friedricha Wilhelma von Redena, dyrektora Wyższego Urzędu Górniczego we Wrocławiu.

25 maja 1836 r. ok. godz. 6 rano w kopalni doszło do katastrofy: w wyniku zawału mas węgla i skał zginęło trzech górników – bracia Franciszek i Wojciech Boreccy oraz Ignacy Prochacki. Według jednej z relacji w miejscu katastrofy przebywał również Jan Bałdys, który został ranny.
Zmarłych pochowano we wspólnej mogile na cmentarzu parafialnym Świętej Trójcy w Będzinie. W miejscu spoczynku górników wzniesiono pomnik ufundowany z dobrowolnych składek. Jest to prawdopodobnie najstarszy zachowany grób ofiar katastrofy górniczej w Polsce.
Ilustracje: Pomnik ofiar katastrofy w kopalni „Reden” na cmentarzu w Będzinie. Fot.: Sławomir Kałuża